Het gesprek over vrouwelijke gezondheid moet luider. Terwijl er inadequaat onderzoek wordt gedaan naar vrouwspecifieke aandoeningen, gaat het leven met klachten gewoon door. Dat maakt me boos. Zelf heb ik PMOS (voorheen PCOS genoemd), een hormoonaandoening die veel voorkomt maar waar we weinig over weten.
Vanuit mijn eigen frustratie ben ik op zoek gegaan naar de ervaringen van andere mensen die leven met een vrouwspecifieke aandoening. Als visueel journalist breng ik in een levensgrote bijsluiter in kaart hoe de gezondheidszorg deze mensen tekortdoet, waar de knelpunten liggen en de impact hiervan. Feitelijke informatie wordt ondersteund door geleefde ervaringen, vertaald naar illustraties en tekst. Door het formaat van de bijsluiter hoop ik te benadrukken hoe groot dit probleem werkelijk is als je het eenmaal begint uit te vouwen. Mijn doel is om deze blinde vlek op de agenda te zetten bij beleidsmakers, de mensen die ik gesproken heb een stem te geven en andere jonge vrouwen te informeren.
